moj e no



رمضان فصل دل نازک کوچه های یا رب است

موقع محفل دل دادن یا مجید و الغوث گفتن جوشن است

به هوای توبه و انابه در ِ مُلک حق می کوبیم

توبه هم بهانه است

کوبه بر دلتنگی یا ربا می کوبیم

بنده ی دلشده و عاصی پر از غفلت

پر پرواز به سوی حرم یار مجوید

که خدایا : دل من تنگ شده

دست مهرت طلبم

گر چه در تاریکی ، پشت من گشته خمیده از گناه

باز آیم به سرغت شب قدر

تا که با اشک فشانی ، دلت آرم بدست

از تو نخواهم که بخواهم

که چنین ناز کشد

تویی بار اله و من بنده ی سرگشته ز عصیان و شرر

اگرم باز نگاهم نکنی

روم و کوبه به درگاه محمد زنم و با توسل سویت آیم

که نگاهم بکنی

ای خدایم تویی آن بنده نواز یکتا

مهربانا صنما عذر تقصیر کنم

چشم بپوشان رحمان

                                            مریم صحرائی

تاريخ پنجشنبه سوم مرداد 1392سـاعت 21:47 نويسنده مديريت♦

قلبم به روی دستانم می طپد و پروانه های احساسم گرداگردم بال و پر می زنند افق نگاهم هنوز هم به دور دست غوطه ورست.. ابرهای تیرگی مالامال بارانند و گهگاهی تندروی با صدایش آرامشم را برهم می زند.. کاش صدای رسایی داشتم یا اندک شجاعتی"شجاعت از دست رفته ام را میگویم".. کلماتم برای همه امیدبخش بوده اما دیگرانی که دوستشان داشته ام،اطرافیانم،نا امیدی و لگدکوب کردنم را دوست میدارند.. از درويی ها خسته شده ام از نادیده گرفته شدنها از بی تفاوتیها و گزافه گویی ها.. از اینکه برایم حقی قاىل نمیشوند.. خیلی وقت است که نمکم را میخورند و نمکدانهایم را میشکنند..
تاريخ سه شنبه بیست و هشتم خرداد 1392سـاعت 21:6 نويسنده مديريت♦

شاید تنها سادگی و عاصی بودن تو مرا به این حد به تلاش میرساند که برای همیشه داشته باشمت؛ شاید هیچ تکیه گاهی نتواند این قدرت شگرف را در من زنده کند، هر چند که در نگاه دیگران این تکیه گاه ضعیف و متزلزل باشد... اما دید و بینش مرا عوض نمیکند؛ تو مطلوب منی حتی اگر یارای طوفانی کوتاه را نداشته باشی؛ در لحظه هایم همراهی، روحم با روحت آغشته و عجین است؛ گرچه، مرا به اندازه ی من دوست نداشته باشی اما، مهم اینست که تو از آن منی و همراه لحظه های عمر من، همراز قصه های من.
تاريخ پنجشنبه بیست و ششم اردیبهشت 1392سـاعت 18:11 نويسنده مديريت♦

نگاه پر فروغ تو ترانه ساز نازهاست  دل به کرانه میبری میانه سبزه زارها 

پیام شوق دیدنت غزل سرا شده به اوج کی این حجاب پس زنی تا برسی به موج ها 

پر از شکوفه میشود درخت خشک دیده ام ای همه شب، قصه ی هر ترانه ام چرا گذر نمیکنى، ز کوچه های انتظار تا ز فروغ چشم تو خزان رود، طلوع کند بهارها!

پی نوشت:تجسم رویت کی به دیدن بدل شود ای یوسف دلها در شب آرزو ها... یامهدی.

تاريخ پنجشنبه بیست و ششم اردیبهشت 1392سـاعت 18:9 نويسنده مديريت♦

به کجا توانمت یافت ای که در نگاه مستی پر آواز و کلامی 

مشق عاشقی تو دانی،پر حرف ناتمامی ،

ای نبوغ هر ترانه به کجا نشانه داری 

که بیابم از تو نامی 

ماه در حجاب سیمین ،که غزل نشان کویت خبر از همای دارد به ستاره ای نشان ده 

ره صد ساله مارا 

که ز شوق وعده هر دم برسد صبای بویی

مطرب باده گساری که قدح بدست شب بود پی دولت، 

حضرت دوست نرود به باده خواری ،

نخورد پیاله می ،بشکست سبوی خود را سر زلف آن یگانه

ای همه توان و نایم ،ای صفای روح و جانم ،

بشکن سبوی غم را که نگاه بی فروغم به سنای خالص وجودت 

نور و روشنا بگیرد.

تاريخ یکشنبه بیست و دوم اردیبهشت 1392سـاعت 17:12 نويسنده مديريت♦

رستنگاه نگاهت چه کوچک ست،

و گذشته ات با حال چه پر تفاوت،

تو در قلیان افکار فرتوت آدمهایی که زمانی کوتاهی اندیشه شان محزونت میکرد گرفتاری،

خود یافته باش نه خود نگر بگذار انسان درونت رشد کند،

و کلاماتت آرامش بخش گردند نه زبانت رعد آسا آتش زند قلب همگان را،

خورشید باش و بتاب تا تابش ات نیرو بخش و سازنده گردد

همای سعادت باش نه شاهین تیز چنگال 

تاريخ یکشنبه بیست و دوم اردیبهشت 1392سـاعت 17:6 نويسنده مديريت♦

احساس ملالم را در کوچه های شعرم گم کرده ام،

و تو در خم بیراهه های سر گشتگی خویش گم شده ای، 

در کوی من هوس معنا ندارد 

و جدییت اندیشه ام کاوش ثانیه های نیامده است ،

برای اندیشیدن به فضای باز هم نیاز نیست،

می شود در خلا فریاد زد

حتی اگر ارتعاش صدا را نشنید 

مراد روح فریاد است نه شنیدار الفاظ

این صدا میتواند لغزش قلمی بر صفحه باشد در سکوت تمام

اندیشه هایم را در زبان شنوای قلمم میبینی،اما

تصویر نگاهت مه آلود، تنها اوهام در هم پیچیده ی رنگهای خود باخته، 

و نگرش دیدت اشتباهی 

شاید ناخواسته، در صورتی که پشت شیشه و مه چیز دیگری ست

برایم خواهش ها خنده ی اعصار ست، 

و من هنوز تجسم بدون تغییر ایمانم هستم 

با کمال بیشتر نه جمال فناپذیر منحل 

تاريخ یکشنبه بیست و دوم اردیبهشت 1392سـاعت 17:1 نويسنده مديريت♦

ای خدایم  ای همه آمال من 

تنگدسٍتم بیقرارم  بیکسم

دست یاریم بده ای خدای آسمان دلفریب

عمرمن کوتاه وجسمم پرز درد

قلب رنجورم ضعیف و روح من پرمشغله ست

تاريخ یکشنبه بیست و دوم اردیبهشت 1392سـاعت 16:50 نويسنده مديريت♦

خیلی ساده 

بی هیچ حرف اضافه و هزار هزار آذین 

فقط از صمیم قلبم 

جایی که بهترین یادها را در آن دارم 

حضورت را به این دنیا تبریک میگویم 

میبوسمت و میگویم از این که حضورت را در کنارم دارم به تو می بالم 

دستهای مهربانت را به گرمی می فشارم ، دستانت را می گیرم قلبم را حس کن 

در آغوش میکشمت مهرم را حس کن 

در چشمانم بنگر چون میگویند چشمها بی پرده سخن می گویند

من بلد نیستم با کلمات شیرین قصر رویایی بسازم 

اما بدان  مهربانم روحم لبریز از احساس است 

تاريخ شنبه سوم فروردین 1392سـاعت 13:38 نويسنده مديريت♦

خدای خوبم در این آخرین ساعات امسال 

با دلی لبریز از خواهش 

ملتمسانه از درگاه ربوبیتت 

عاجزانه تمنا دارم سال در پیش رو را سالی بهتر از سالهای قبل برایمان قرار بدهی 

قفل غم ها را از پنجره دلهامان به دست برکت و رحمتت باز کنی 

و دریچه لبهایمان را به ذکر بهترین کلامها آزین کنی 

و خانه قلبمان را به حضور حضرت غایبت روشن 

آمین


سبزی و طراوت بهار همراه همیشگی دلهایتان !

تاريخ چهارشنبه سی ام اسفند 1391سـاعت 10:37 نويسنده مديريت♦

سال نــــــــــــــــــو مبارک 

با آرزوی بهترین ها برای بهترین های زندگیم

تاريخ چهارشنبه سی ام اسفند 1391سـاعت 10:30 نويسنده مديريت♦

وقت خداحافظی

آنقدر دلتنگ رفتنت میشوم

که کج خلق میشوم

آنطوری در آغوشم نگیر  

که از غصه دق میکنم تمام روزهای رفتن و نبودنت را

تاريخ دوشنبه سی ام بهمن 1391سـاعت 11:55 نويسنده مديريت♦

این روزها شدم مثل زندانی ها

خط میزنم هر روز بی تو بودن را

خط میزنم

و روز آمدنت را یک دایره بزرگ میکشم

پرنگ پرنگ

دوردلم

تاريخ دوشنبه سی ام بهمن 1391سـاعت 11:55 نويسنده مديريت♦

بهانه های جدید برای دلم جور میکنم

یک روز دوریت را

یک روز دلخوری ات را

یک روز جواب ندادن هایت را

یک روز ندیدنت را

یک روز بیماری را

یک روز کار را

تا تمام شود این روزهای بی تو بودن

تاريخ دوشنبه سی ام بهمن 1391سـاعت 11:54 نويسنده مديريت♦

دلم که تنگ میشود

بهانه می گیرد

مثل بچه ها میشود

سرما را بهانه میکنم ، می پرم در آغوشت ، گرم محبتت میشوم

حالا دیگر مهم نیست هوا چقدر سرد میشود

تاريخ دوشنبه سی ام بهمن 1391سـاعت 11:53 نويسنده مديريت♦

همیشه حرف از رفتن هاست ، کاش کسی با آمدنش غافلگیرمان کند

تاريخ دوشنبه سی ام بهمن 1391سـاعت 11:49 نويسنده مديريت♦

آموخته ام که ... تنها کسی که مرا در زندگی شاد می کند کسی است که به من می گوید: تو مرا شاد کردی.

آموخته ام که ... مهربان بودن، بسیار مهم تر از درست بودن است.

آموخته ام که ... هرگز نباید به هدیه ای از طرف کودکی، نه گفت.

آموخته ام که ... همیشه برای کسی که به هیچ عنوان قادر به کمک کردنش نیستم دعا کنم.
.


ادامـــه مطـــلــبــــــ..♦ـ♦ـ♦ـ....
تاريخ دوشنبه سی ام بهمن 1391سـاعت 11:41 نويسنده مديريت♦

نگاه کن که غم درون دیده ام
چگونه قطره قطره آب می شود
چگونه سایهء سیاه سرکشم
اسیر دست آفتاب می شود


ادامـــه مطـــلــبــــــ..♦ـ♦ـ♦ـ....
تاريخ دوشنبه سی ام بهمن 1391سـاعت 11:38 نويسنده مديريت♦

نیستم... نیستم... اما می آیم... می آیم... می آیم
با بوته ها که چیده ام از بیشه های آن سوی دیوار می آیم. می آیم. می آیم
و آستانه پر از عشق می شود
و من در آستانه به آنها که پیغام گذاشته اند
سلامی دوباره خواهم داد ...
تاريخ شنبه سی ام دی 1391سـاعت 11:43 نويسنده مديريت♦

تو مرا یاد کنی یا نکنی من به یادت هستم،

آرزویم همه سرسبزی توست ...

تاريخ شنبه سی ام دی 1391سـاعت 11:42 نويسنده مديريت♦

محبوبم نگاهت را از من دریغ مکن 

این تنها سهم من از توست 

حالا که این لحظه ها را با تو سهیم نیستم 

بگذار فقط دیدارت التیامی باشد بر زخم هایم 

بگذار در پاییز چشمانت اندوهم را از یاد ببرم 

بگذار چشمانم جز چشمانت هیچ نبیند

چشمانت حتی آن لحظه که از اندوه لبریز می شود با جادویی وصف ناپذیر  مرا به عمیق ترین نقطه جهان میکشاند 

جایی که نفس هایم به زحمت کشیده میشوند و تپش های قلبم به شماره 

به سرزمینی به نام تـــــــو ! با وسعتی بیکرانِ

تاريخ شنبه بیست و سوم دی 1391سـاعت 23:46 نويسنده مديريت♦

دوباره دیدم کسی دارد مثل من احساس میکند گویی از عمق من نجوا میکند  ، پس آنرا قاب کردم برایت تقدیم می کنم به نگاه مهربانت .
بدان هر چه راه ها ما را از هم دور کنند ، هر چه زمان ما را پیر تر ، دلهایمان نزدیکتر و روحمان جوانتر خواهد بود و خاطرت همیشه به همان تازگی و طراوت روز اول قلبم را به تپش خواهد انداخت .
باز هم روزها را به امید دیدنت خط خواهم زد.
با مداد رنگی روزه آمدنت را نقاشی میکنم و جاده های رفتنت را خط خطی!

 

     کسی برای من نیست. بیا غلط های زندگیم را به من بگو

 

و زیر اشتباهاتم را خط بکش.بودنت مثله دریایی مرا در بر میگیرد

 

     آنجا که تو هستی،ماهیها هم نمیتوانند بییند

 

                      چه رسد به من..............................!!!

 

کدام صبح میایی؟ کدام چمدان مال توست؟بیا که درد دلم را فقط تو میفهمی . . .

تاريخ شنبه بیست و سوم دی 1391سـاعت 23:7 نويسنده مديريت♦

  عشق  . . . با تو خوانــــدن از جنون 
         

                              عــشــق یعنی ســـوخـتنـــــها از درون 

                      

عــشــق یعنی ســـوختـن تا ســـاختن
                             

                              عــشــق یعنی عقل و دیــن را باخـــتن 
                    
  

عــشــق یعنی دل تراشــــیدن ز گــــل
         

                             عــشــق یعنی گم شـــدن در بـــاغ دل 

  

عــشــق یعنی تو مـــــلامــــت کن مـرا
         

                              عــشــق یعنی می ستایم من تـــــو را 
                    
  

عــشــق یعنی در پی تــــو در بــــه در 
                             

                              عــشــق یعنی یـــــک بیابان درد ســــر 
                    
  

عــشــق یعنی بـا تـــــو آغـــــاز ســــفر 
         

                              عــشــق یعنی قلبــــی آمــــاج خــــطر 
                    
  

عــشــق یعنی تـــو بـران از خــود مــــرا 
                             

                               عــشــق یعنی بــــــاز می خــوانم تو را 
                    
  

عــشــق یعنی بـــــگـــــذری از آبــــــرو 
         

                              عــشــق یعنی کــــلبـــــه هـــــای آرزو 

  

عــشــق یعنی با تو گشتن هم کــــلام
         

                              عــشــق یعنی انـتــــظار یــــک ســـلام 
                    
  

عــشــق یعنی دستهایی رو به دوست 
                             

                              عــشــق یعنی مرگ در راهت نـکوست 
                    
  

عــشــق یعنی شاخه ای گـل در سبـد 
         

                              عــشــق یعنی دل سـپـــــردن تــا ابـــد   

عــشــق یعنی ســـروهای سـربلــنــــد 
         

                              عــشــق یعنی خـارها هـــم گـــل کنند 
                    
  

عــشــق یعنی تــــو بســــوزانــی مـــرا
                             

                             عــشــق یعنی سایه بانم مـــن تـــــو را 
                    
  

عــشــق یعنی بشـــکنی قلـــب مــــرا 
         

                              عــشــق یعنی می پرستـــم من تــو را 

  

عــشــق یعنی آن نخسـتیــن حرفــهــا 
         

                              عــشــق یعنی در مـــیـــان بـــرفـــــهــا 
                   
  

عــشــق یعنی یـــاد آن روز نـــخســـت 
                             

                               عــشــق یعنی هر چه در آن یاد توست 
                   
  

عــشــق یعنی تـــــک درخــتی در کویـر 
         

                              عــشــق یعنی عـاشقانی سر به زیــــر 

 

عــشــق یعنی بـگذری از هفــت خـــان 
         

                              عــشــق یعنی آرش و تیــــر و کـمــــان

از وبلاگ دوست عزیزم ساشا تقدیم به ... 

تاريخ شنبه بیست و سوم دی 1391سـاعت 22:56 نويسنده مديريت♦

تاريخ یکشنبه سی ام بهمن 1390سـاعت 19:56 نويسنده مديريت♦

با آنكه غم هر روز به من سر ميزند اما هنوز هم از طبيعت لذت مي برم چون مادرم زمين است

تاريخ یکشنبه سی ام بهمن 1390سـاعت 19:47 نويسنده مديريت♦

دیشب دور از تو قلم برداشته و متن زیر را برایت نوشتم تا بدانی دور از تو چه می كشم .

من نمی گویم با من حرف نزنی می میرم ولی اگه حرف بزنی زنده می مونم

حالا احساس امشبم را بخوان :

تو شب را با بالش خیس از اشك بسر كردن و از ترس اینكه

دلدارت دور از تو چه می كند و دستت را بی هوا به سویش كه دردسترست نیست دراز كردن

وخود را در حفره های تنهایی یافتن را تا حالا حس كرده ای ؟؟؟

تو برای گریه كردن منتظر اشك شدن و بی دوست بودن را با تمام وجود

در یافتن و با حسرتهای بی پایان به امید اینكه روزی شاید

فقط یه جمله محبت آمیز از او بخوانی و بیهودگی این انتظاررا تا حالا احساس كرده ای ؟؟؟

به كسی دل بستن و دور از شهوت شبها را با موزیك حسرت و ترنم اشك به صبح رساندن

و تك تك امیدهای به یاس تبدیل شده دلت را تا حالا احساس كرده ای ؟؟؟

تو زندگی كردن با روح دوست و شبها را به یاد مهتاب رویش و

ستارگان چشمان دلدارت به صبح رساندن را تا حالا احساس كرده ای ؟؟؟

تونبض و تپش عشق را در رگهای دستانت كه هر لحظه شوق در آغوش گرفتن یارش را دارد

و خود را در تنهایی شب میان گریه های سیاهی شب محصور دیدن را تا حالا احساس كرده ای ؟؟؟

تو به درون وتفكرات عاشقانه برگشتن و سراپا درد عشق بودن

 و درمان نداشتن را تا حالا احساس كرده ای ؟؟؟

تو تا لحظه ای كه اشك چشمانت خشك نشده گریه كردن

 و با نگاههای عمیق پر ازحسرت عشق به همه جا نگاه كردن

را تا حالا احساس كرده ای ؟؟؟

تو كسی را كه بیش از همه دوست داری و دستت به آن نمیرسد و بدون حضورش لحظه ای آرام

و قرار نداشتن را تا حالا احساس كرده ای ؟؟؟‌

تو محرم اسرار تنهائیت فقط قلم وكاغذ بودن و چشم به سفیدی كاغذ

و اشك قلم دوختن را تا حالا احساس كرده ای ؟؟؟‌

نمی دانم .....

ولی من تمام آنچه كه گفتم با تمام وجودم احساس كرده ام .

تو هم بنویس دردها و حسرت دور از یار بودنت را به دست چه كسی

درمان خواهی كرد

تاريخ چهارشنبه بیست و ششم بهمن 1390سـاعت 20:9 نويسنده مديريت♦


این روز ها
ساعت شماته دار روی دیوار
حریص شکنجه ی من
شمارش معکوس زندگیم را تند تر می خواند

تاريخ چهارشنبه بیست و ششم بهمن 1390سـاعت 20:8 نويسنده مديريت♦

تو را به جای تمام کسانی که نشناخته ام دوست میدارم ،
تو را به خاطر تمام روزگارانی که نمی زیستم دوست می دارم ،
تو را برای خاطر عطر نان گرم دوست می دارم ،
و برای خاطر برفی که آب می شود ،
و برای خاطره ی نخستین گناه ،
تو را به خاطر دوست داشتن دوست می دارم ،
تو را به خاطر تمام کسانی که دوست نمی دارم دوست می دارم .

تاريخ چهارشنبه بیست و ششم بهمن 1390سـاعت 20:3 نويسنده مديريت♦

خداوند روز اول آفتاب را آفرید ،
روز دوم دریا را ،
روز سوم صدا را ،
روز چهارم رنگ ها را ،
روز پنجم حیوانات را ،
روز ششم انسان را ،
و روز هفتم خداوند اندیشید دیگر چه چیز را نیافریده ،
پس تو را برای من آفرید .

تاريخ چهارشنبه بیست و ششم بهمن 1390سـاعت 20:3 نويسنده مديريت♦


اینک موج سنگین گذرزمان است که در من می گذرد
اینک موج سنگین زمان است که چون جوبار آهن در من می گذرد
اینک موج سنگین زمان است که چو نان دریائی از پولاد و سنگ در من می گذرد

***

در گذر گاه نسیم سرودی دیگرگونه آغاز کرده ام
در گذرگاه باران سرودی دیگرگونه آغاز کرده ام
در گذر گاه سایه سرودی دیگرگونه آغاز کرده ام

نیلوفر و باران در تو بود
خنجر و فریادی در من
فواره و رؤیا در تو بود
تالاب و سیاهی در من

در گذرگاهت سرودی دگر گونه آغاز کردم

***

من برگ را سرودی کردم
سر سبز تر ز بیشه
من موج را سرودی کردم
پرنبض تر ز انسان

من عشق را سرودی کردم
پر طبل تر زمرگ

سر سبز تر ز جنگل
من برگ را سرودی کردم

پرتپش تر از دل دریا
من موج را سرودی کردم

پر طبل تر از حیات
من مرگ را
سرودی کردم

                                                                                              احمد شاملو

تاريخ یکشنبه هجدهم دی 1390سـاعت 20:1 نويسنده مديريت♦
яima

98love